Ontdek de verhalen van KimZ

Die vraag houdt mij de laatste tijd steeds vaker bezig.
Als ik praat met kinderen en jongeren, hoor ik steeds vaker dat ze hun vragen, twijfels en gevoelens delen met #AI
in plaats van met vrienden, ouders of leerkrachten.
(Via tools als ChatGPT, Snapchat AI)

Dat is niet zo vreemd.
AI is er altijd, midden in de nacht, onderweg of op momenten dat niemand anders beschikbaar is.
Het kan oneindig luisteren, helpt om gedachten te ordenen, geeft taal aan gevoelens, oordeelt niet en biedt steun en advies in woorden.

Voor veel kinderen is het een plek
waar ze hun verhaal kwijt kunnen,
waar ze zich gehoord en geholpen voelen en waar ze antwoord krijgen op de vraag: wat moet ik nu doen?

En tegelijkertijd zijn er vragen die we niet mogen negeren;
Wat zijn de gevolgen als een kind zijn ervaringen en gevoelens vooral deelt met technologie?
Wat als dat gesprek niet of nauwelijks wordt gevoerd met andere mensen?
Wat als nabijheid, context, nuance en levenservaring ontbreken in de momenten waarop het er écht toe doet?

Want echte verbinding ontstaat in het contact tussen mensen.
In het elkaar zien en aanvoelen.
In nabij kunnen zijn.
Daar waar verbinding meer is dan woorden. Waar je niet alleen wordt gehoord, maar ook gezien en gedragen. Waar ruimte voor nuance is.
Dat is iets wat technologie kan ondersteunen maar niet vervangen.
Dat blijft mensenwerk!

KiMZ-2026